Omas ile İbrahim Paşa Sarayı arasında kaldım.
Saray kazandı. Mürekkep biraz kusurlu ama çok seviyorum. Çünkü terkibi bana ait. Ve biraz Waterman Havana biraz da Aniki Küba’ya benziyor. Ama benzemiyor da. Dikkatli bakmak gerek.
Omas ile İbrahim Paşa Sarayı arasında kaldım.
Saray kazandı. Mürekkep biraz kusurlu ama çok seviyorum. Çünkü terkibi bana ait. Ve biraz Waterman Havana biraz da Aniki Küba’ya benziyor. Ama benzemiyor da. Dikkatli bakmak gerek.
Dolmakalemlerin mürekkep değiştirme törenleri lekesiz olmaz.
Source: erguvankalem.blogspot.com
Gecebalığı. Gecemizin balığı. Bu akşam çok güldük. Mürekkep şişeleri, dolmakalemler, defterler masada elden ele gezip durdu. Sedir ağacından, Metis’in 2013 ajandasına, Sheaffer’dan, Pelikan’a, Samsung Note II, Ataç Yayınevi, Şule Gürbüz dahil pek çok konudan söz açıldı.
Boşuna sevmiyorum mürekkebi, dolmakalemi. Yazı, beni güzel insanlara bağlıyor.
Mürekkep günü. Ink day.
İnsanın kendine ait bir odası ve bir günü olmalı.
“Sabahattin Ali, hapishanedeyken yazdığı mektuplarda, özellikle kendisine yeşil mürekkep gönderilmesini istermiş.
Abdülbaki Gölpınarlı’nın emektar MontBlanc’ı ile siyah mürekkepten başkasını kullanmadığını iyi bilenlerdenim.
Abdülhak Hamid’in ‘‘Makber’’ ile ‘‘Hacle’’yi aynı anda yazdığını söylerler. Birini kırmızı, birini yeşil mürekkeple yazarmış.
Bir zamanların ünlü yazı işleri müdürlerinden, şimdi ONK Ajansı’nın sahibi Osman N.Karaca’yı da bilirim, o da kahverengi mürekkepten başkasını kalemine doldurmaz.
Ben biraz daha hercai gönüllüyüm.
Káğıdın rengine göre mürekkebi değiştiririm.”
Doğan Hızlan, “Mürekkep mütemmim cüz değildir”
test günü. test day. mürekkep: siyah, yeşil, kahverengi, mavi ink: black, green, brown, blue
Victor Hugo mürekkebi
Eğer yazarlar adına mürekkep üretebilseydim, Abdülhak Şinasi Hisar mürekkebi yeşil veya mürdüm eriği moru, Ahmet Haşim mürekkebi orman yeşili, İlhan Berk mürekkebi kuzguni siyah, Turgut Uyar mürekkebi mavi, Birhan Keskin mürekkebi kahverengi, Şule Gürbüz mürekkebi ise koyu kırmızı olurdu.
loading tweets…
Biliyordu, bu şehirde öyle insanlar vardı ki kimseyle görüşmüyorlardı, o zaman kendi kendisine sormak zorundaydı, nasıl bilebiliyordu böyle bir...
”
Tüm varlığım benim, karanlık bir ayettir
seni, kendinde tekrarlayarak
çiçeklenmenin ve yeşermenin sonsuz seherine götürecek.
Ben...
This is Philippe Dufour.
He is arguably the greatest watchmaker alive. A demi-god of horology, some call him the Dalai Lama of wristwatches.
He...
XLI